Interview voor de BVNF-website

Waarom koos je voor natuurfotografie ?

Ik ben geboren en getogen in de stad en ben opgegroeid met skateboarden, pleintjesbasketbal en graffiti. De schoonheid en diversiteit van de natuur heb ik pas op latere leeftijd ontdekt toen ik via allerlei omwegen ben beginnen te werken als natuurarbeider in Turnhout.

Daar zag ik voor 't eerst reeën, en ik was er onmiddellijk aan verkocht... uren, dagen en weken ben ik na m'n uren reeën gaan bestuderen. Ik kocht 2e hands een Nikon F70 en een Tamron 70-300mm en toen ik na veel vallen en opstaan een portret kon maken van een jonge reebok wist ik het... een passie was geboren !!

Wat is het beste aan natuurfotografie ?

Ongetwijfeld de natuurbeleving. Ik werk op de Kalmthoutse heide, dus op dat vlak ben ik al bevoorrecht en heb ik al meermaals prachtige momenten mogen meemaken die ik nooit meer zal vergeten. Maar natuurfotografie zorgt nog voor iets extra... door soms uren op een bepaalde plek te zitten, word je 1 met die plek en komt de natuur rondom je tot leven... en zo zie je ineens het paringsritueel van spinnen of een bidsprinkhaan die omhoog naar een vlinder springt, onnoemelijk veel zaken waar je anders gewoon aan zou voorbijlopen.

Wat steekt je tegen aan natuurfotografie ?

Voor mij persoonlijk niets. Het is een hobby, en als ik geen zin heb om te gaan fotograferen dan blijf ik lekker thuis. Soms laat ik me wel vangen aan de druk om te 'presteren'. Ik sta ondertussen bekend als een 'creatieve macrofotograaf' en ik heb me er al op betrapt dat ik soms gefrustreerd geraak als ik geen foto’s kan maken die creatief zijn, of sfeervol, of een 'wauw-factor' hebben. Gelukkig duurt die frustratie niet lang, want ik kan even hard genieten om bepaalde soorten gewoon technisch goed vast te leggen... en zelfs als dat niet lukt, geniet ik gewoon van de natuurbeleving.

Wat is je favoriete onderwerp ?

Moeilijke vraag en afhankelijk van het seizoen. Maar als ik dan een seizoen moet kiezen, dan is het de zomer. Vlinders, libellen en waterjuffers zijn toch wel mijn favoriete onderwerpen. En als ik er maar 1 mag kiezen, dan zijn het libellen !

Libellen fotograferen is voor mij een tijdreis. Telkens ik een libel in m'n zoeker zie, overvalt me het besef dat die dieren al meer dan 300 miljoen jaren bestaan. Enkel omdat er nu minder zuurstof in de lucht zit, zijn ze wat kleiner geworden maar voor de rest zijn ze onveranderd gebleven. Ik word daardoor ook overvallen met een gevoel van ontzag en respect, en dan heb ik de onweerstaanbare drang om die dieren zo grandioos mogelijk in beeld te brengen.

Wat is je favoriete bestemming ?

De Kalmthoutse heide ! Ik werk er nu al 14 jaar, maar nog steeds leer ik bij en kom ik dieren of planten tegen die ik nog niet kende. Op fotografisch vlak kan ik er ook steeds terecht. Dikwijls doe ik inspiratie op tijdens m'n werk, maar sowieso ken ik de plekjes waar ik bepaalde soorten vlinders of libellen kan fotograferen en weet ik perfect waar en onder welke omstandigheden de zon opkomt.

Wat zit er in je fototas ?

Nikon D7200, Nikon 80-400mm, Nikon 200mm macro, Tamron 90mm macro, Tokina 11-16mm, Nikon SB 900 flitser en een hoekzoeker.

Waarom vind je de foto hiernaast je beste foto ?

Omdat het de combinatie is van het silhouet van m'n favoriete vogel en m'n favoriete licht.

Kon de foto beter ?

Altijd hè ! Het moment duurde maar 1 of 2 seconden. De watersnip was aan 't slapen met z'n bek tussen z'n veren, maar heel even keek hij of het al licht genoeg was om te gaan foerageren... niet dus en al snel stak hij z'n bek terug weg. M'n camera stond verticaal opgesteld en ik had niet de tijd om ook horizontale foto's te nemen... een horizontale foto van deze situatie met de vogel iets kleiner in beeld, het blijft door m'n hoofd spoken !

Hoe was de situatie achter de scene ?

Deze foto is genomen aan een plas waar m'n drijfhut constant bijligt. Op het hoogtepunt zaten er toen een 20-tal watersnippen die ik zo regelmatig ging fotograferen, dat ze tot op een meter van de drijfhut kwamen foerageren en deze dus totaal vertrouwden.

Die ochtend was ik al ruim voor zonsopgang de plas ingegaan, op zoek naar watersnippen die aan de kant zaten te slapen. Het gebeurt niet snel dat er 1 zo vrij zit van de rest, dus ben ik er gewoon gaan bijliggen en heb gewacht tot de zon opkwam. Dat hij net zijn bek uitsteekt op het moment dat het licht op z'n best is, was een gelukstreffer.