Home > Blog > 21/05/2017

 

De Gewone oeverlibel…

Het kan momenteel niet misgaan : ga op het juiste moment naar het juiste gebied en als je dan heel wat geduld hebt en eventueel een portie geluk… dan vind je na lang zoeken gegarandeerd een uitsluipende libel !

En zo valt mijn oog dus op een reeds uitgeslopen Gewone oeverlibel. Niet zo erg, de vleugels zijn nog bijeen gevouwen en die zal er nog wel een tijdje hangen. Dat geeft mij dan weer wat tijd om na te denken over de compositie, en ik kies er hier voor om wat van de oevervegetatie mee in beeld te nemen. Oevervegetatie – Oeverlibel … heb je ‘m ? Dat is trouwens niet typisch voor de Oeverlibel… alle libellenlarven prefereren om een eindje van het water een plekje te zoeken om daar voor een laatste keer te vervellen.

 

En dan komt uiteindelijk het moment dat de libel voor de eerste keer de vleugels opent… het magische moment waarop de libel voorgoed afscheid neemt van het water en klaar is om meester te worden van het luchtruim! De vleugels open maar nog niet helemaal strak opgepompt, geen zuchtje wind… dat vraagt om een extreme close-up. Ik zet de macrolens op vergroting 1:1 en ga zo dicht mogelijk op het onderwerp met als resultaat een grafisch ontwerp van driehoeken en vierkanten, vijfhoeken en zeshoeken, orde in de chaos…

 

En dan de eerste vlucht, meester van het luchtruim ! Na 3 seconden en 2 meter verder wordt deze libel uit de lucht gegrepen door een andere libel, een Glassnijder. Vleugels kletteren tegen elkaar en ze vallen op de grond. Ondertussen heb ik een band opgebouwd met deze Oeverlibel… die Glassnijder gaat eraan ! Libellen zijn geduchte jagers en zelfs kannibalisme komt voor, maar gelukkig was het slechts een hitsig mannetje dat een relatie met een Oeverlibel, een gewone dan nog, niet echt zag zitten. De tweede vlucht was iets gerichter : naar het dichtstbijzijnde blad om even te bekomen… dat larve-leven in het water was misschien toch zo slecht niet…