Home > Blog > 26/07/2017

 

Turkije (2) : Yuvarlakçay

In het zuidwesten van Turkije ligt het Köycegiz meer. Eind juni ben ik daar samen met Öznur op zoek gegaan naar bepaalde libellen. Met Dalyan als uitvalsbasis verkenden we de streek rond het meer en aan de hand van 5 blogs over 5 specifieke biotopen zal ik de verschillende soorten tonen die we zijn tegengekomen.

Ten noordoosten van het stadje Köycegiz ligt een grote bergketen (2). Het gebied daar staat bekend onder de naam 'Yuvarlakçay', wat zoveel betekent als 'een rondje thee'. Het hoogtepunt daar voor de Turkse toeristen is namelijk niet de woeste bergrivier zelf, maar de talloze 'bars/restaurants' die letterlijk bovenop de rustigere delen van de rivier gebouwd worden. Daar kan je dus rustig een hapje eten en een glaasje thee drinken, terwijl de rivier onder je door stroomt en de prachtige bosbeekjuffers rond je hoofd dwarrelen of zelfs even mee aan tafel komen zitten...

Als je via de kleine en soms steile weggetjes de restaurants achter je laat en de rivier verder stroomopwaarts volgt, kom je een aantal idyllische plekjes tegen. De combinatie van een canyon-achtig landschap waar zo'n woeste rivier met veel lawaai doorklieft... ik blijf het 1 van de machtigste biotopen vinden. Door de vele grote rotsen en grillige bochten, wordt de rivier zelf een aaneenschakeling van snel stromend water, kleine watervalletjes, rustigere delen en zelfs stilstaand water. Tel daarbij de vele kleine zij-riviertjes die in die grote rivier uitmonden, en je hebt alle ingrediënten om bronlibellen te vinden !

En inderdaad, we waren nog maar net op deze plek aangekomen en we zagen al een Blauwoogbronlibel voorbij vliegen. Niet 1 maar velen... en zowel boven de grote rivier als boven de talloze, kleine zijriviertjes. Maar daar bleef het in eerste instantie dan ook bij, voorbijflitsende libellen die onvermoeibaar hun territorium verdedigden en geen seconde de tijd hadden om even te rusten. Maar de volhouder dwingt geluk af ! En inderdaad, een paar dagen later riep Öznur : '' er is er hier ene gaan zitten !!'' Snel neem ik 2 foto's zodat ik de libel in 2 verschillende posities heb... een aantal seconden later vliegt ze weer onverstoorbaar verder.

Wat we ook een aantal keer gezien hebben, is een vrouwtje dat eitjes afzet. Spectaculair !! Ze zoekt een plekje waar het water rustig stroomt en waar er tussen de kiezels een klein, open plekje los zand is. Om die eitjes af te zetten, gaat ze verticaal boven het water hangen, om vervolgens als een speer naar beneden te schieten en met behulp van haar legboor de eitjes diep in het zand te steken... en dat doet ze repetitief wel 20 keer op dezelfde plek.

Tijdens het zoeken naar libellen viel plots mijn oog op een rustende Schaduwlibel... wauw !! Als voorbereiding had ik uiteraard alles gelezen wat ik kon vinden over de libellensoorten in Turkije, en bij de Schaduwlibel vond ik zaken als : ''verborgen en geheimzinnig'', ''mijden zonlicht'' , ''slechts bij schemering actief'' , ... Tja, deze stond dus wel op m'n verlanglijstje, maar de hoop was niet al te groot.

Dat viel achteraf gezien wel goed mee, eens we wisten waar we moesten zoeken... en dat is dus zoals hun naam aangeeft, in de schaduw ! Meestal bij grotere bomen met veel bladeren, en dan hangend onder de dikste takken. Hieronder zie je een voorbeeld van waar ze hangen, met rechts het resultaat als je fotografeert met relatief langere sluitertijd.

hdr

Buiten deze 2 soorten heb ik op deze locatie slechts 1 keer 1 Vroege glazenmaker gezien, meer niet. Misschien omdat beide soorten heel territoriaal en agressief waren, of omdat deze specifieke biotoop enkel voor deze 2 soorten geschikt is daar, of een combinatie ? Ik weet het niet... 2 prachtige soorten op 1 plek is genoeg voor mij om me te amuseren !